Sprawdzanie elektryczne podzespołów
Takie podzespoły, jak korpus z uzwojeniami wzbudzenia i twornik, sprawdza się pod względem ciągłości uzwojenia oraz zwarcia międzyzwojowego i na masę. Układ połączeń przy wykrywaniu zwarć międzyzwojowych w uzwojeniu wzbudzenia na stole probierczym. Trzeba przy tym zapewnić dobry styk obudowy prądnicy z masą stołu Konieczne jest dobranie do oporności uzwojenia wzbudzenia odpowiedniego opornika. Przykładowo przy badaniu prądnic 12 V i oporności uzwojenia wzbudzenia większej niż 3 Q powinno się zastosować opornik bocznikowy 4 A. Po włączeniu obwodu z akumulatorem odczytuje się wskazania woltomierza i amperomierza, a następnie oblicza się, oporność ze wzoru R = U/I. Otrzymany wynik porównuje się z opornością podaną w charakterystyce danej prądnicy. Na stole probierczym sprawdza się również zwarcia na masę oraz ciągłość uzwojeń wzbudzenia korpusu i twornika. Badanie na przebicie do masy, czyli wytrzymałości elektrycznej izolacji, można przeprowadzać posługując się oprawką z żarówką oświetleniową o mocy 15 W, na napięcie 220 V. Potrzebny jest ponadto opór redukcyjny i przewody izolowane zakończone końcówkami. Opór redukcyjny umożliwia zasilanie żarówki prądem z sieci o napięciu 380 V, które jest właśnie potrzebne do wykonania próby. Po połączeniu z siecią elektryczną przykłada się jedno ostrze do masy, a drugie do badanego uzwojenia. W tworniku miejscami przyłożenia będą wał i poszczególne działki komutatora, w uzwojeniu wzbudzenia - korpus stojana i izolowany zacisk uzwojenia wzbudzenia, a w szczotkotrzymaczu - szczotkotrzymacz i tarcza łożyska. Oczywistą jest rzeczą, że świecenie żarówki świadczy o przebiciu izolacji.